طلوعات مبارک بانوی ترانههای ناب
پانزدهم اُردیبهشت
سبزترین روزِ سال
تولدِ دختر ایرانزمین، «گوگوش»
عاشقانهترین شادباشها برای تو، بانوی هزار هزار ترانه
ماه پیشونی
از «گوگوش» مینویسم
پانزدهم اُردیبهشت
سبزترین روزِ سال
تولدِ دختر ایرانزمین، «گوگوش»
عاشقانهترین شادباشها برای تو، بانوی هزار هزار ترانه
تولد دختر بهار را به عزیزان تبریک می گویم وبرای او می نویسم بت ما تو ماه کاملی دست هایت ساقه های گندم و گیسوانت امواج نور نگاه تو اهوان غزل وخنده هایت نسیم پیشانیت صبح روشن تو ابی ابی سوار بر ابرها وموجها تو درخت روشن ارزویی ستاره روشن منی ومثل برکه های خیال دوری
فایزه مادر بت ما چه رنج ها که از فراق کشیدی انچه می نویسم تقدیم به شما روح بلندت شاد باد
نیمه بهار به دو راهی رسیدم قلعه ای بلند در برابرم بر در کوبیدم کسی پاسخ نمی داد باهمه تنهایی و خستگی می کوبم در نمی گشایند نمی توانم باز گردم کودکی بغایت زیبا در اغوش دارم کودکی سپید کودکی شیرین در دستانش گندم می روید ودر میان ابریشم موهایش تاج گلی شکوفا شده از برکه چشمانش اهوان سیراب می شوندروح گل در لبخندش جاری است سیمایش طرحی دلنشین از زیباترین فرشته در هایی از جنس اسمان گشوده می شود کودکم را به انها می سپارم دستان کوچک پاکش از من جدا نمی شود قصه دل کدن من واو اغاز شده بود با سرعت بدون انکه به پشت سر بنگرم از شهر رویا ها دور می شوم از صخره های خارا از جاده هی سنگلاخ و خاردار می گذرم جامه هایم پاره شده واز دست وپاهایم از قلبم خون می چکد کبوتر روحم را در ان قلعه جا گذاشتم هنوز اوازهای ان سوی قلعه را می شنوم از کودکم دور شده ام سالهایی که صدها قرن است او را در رویا می بینم در تابش طلایی پیشانی او فرا راهم را روشن می بینم صدای پر زدن پروانه هارا در طواف پیرامونش می شنوم ماه اسمان همه شهر ها شده مسافران نگاهم در پی ماه پیشانی روان است روحم اندوهناک است ودلم خون سوخته می پاشد هر روز صبح به او سلام می کنم من از او دورم اتش اهورایی نگاه غمزده اش شهر دل ها را چراغانی می کند وتبسم شیرینش راز غنچه های سر به مهررا افشا می کندمن او را در رویا میبینم فراق سنگینی است نگا هم اهوی غمگینی است که بچه اش گم شده اه که چه سر نوشتی من و گل رخسارم داشتیم چه یوسف ها و چه یعقوب ها در دوران هاکه از شمارش انها ناتوانیم زیسته اند
در كودكي ونوجواني همواره صخره ها و تنگه ها را در نورديد تا چون رودخانه رستگاري به بستر درياي ارام راه يافته وامروز در 60 سالگي چنان تغييراتي در سرشت ديدگاه هاي اجتماعي او پديد امده كه ارامش را از نگاهش مي توان خواند چنان ارام ومتين و سربلند كه انگار سليمان به تماشاي هياكل ايستاده ودر تن ديوان قدرت كوبيدن عظمت او نيست و خود نمايي هاي هر ديو انچنان تهي است كه حتي فرصت پژواك نمي يابد و بر نيامده خاموش مي شودگلبانو انچنان درخشان شده كه حتي زير ابر ستاره او سوسو مي زند گردونه اش را اسبان سپيد مي كشند واز جاده اب وافتاب واينه ميگذرد وچقدر لقبي كه مومن قناعت شاعر بزرگ تاجيكستان به او داده سزاوار اوست كه فرمود او دختر اهورا مزداست ناهيد پاك
گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر اید گ فتم که ماه من شو گفتا اگر بر اید گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز گفتا ز خوبرویان این کار کمتر اید گوگوش زیبا گوگوش بی همتا گوگوش بهترین زیباترین متین ترین تولدت مبارک
ای بانوی آواز ایران.میپرستمت
زيباروي من ، گوگوش من
تو و ترانه هايت را مي پرستم .